Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Μοναξιά σε Μινόρε Συγχορδία


Μέσα μου ξέρω πως είσαι μακριά
και ας σε ψάχνω σε καυτά μεσημέρια
Δε θα ξανάρθεις ποτέ σου εδώ
κι αν κάνω ευχές σε λαμπρά πεφταστέρια
είναι για να μπορώ τη μοναξιά να ξεχνώ...
Φυτεύω ελπίδες σ' ανθισμένα παρτέρια
θυσία υψώνω για χάρη σου στον ουρανό
Δένω κλωστές και στα δυο μου τα χέρια
Για να βγει τ' όνειρο αληθινό

Δεν ξέρω αν θα 'ρθείς,ούτε και ξέρω αν με νοιάζει
Μα με πειράζει που τώρα πια δεν είσαι εδώ
Ίσως με τον καιρό πάψει να με τρομάζει
Η μοναξιά μου,η σιωπή μου,το κενό...

Σαν να ακούω την κιθάρα σου να παίζει...
Και μου θυμίζει τις ωραίες στιγμές του χθες
Μάλλον τις έσβησες εσύ και δε θυμάσαι
Εκείνες τις παλιές μας ξεχασμένες εποχές

Μονάχα εγώ δεν τα ξεχνάω τα ακόρντα σου
ούτε τους στίχους,τη φωνή,τη μουσική
Μονάχα εγώ δεν το αντέχω να' μαι χώρια σου
κάθε σου νότα να μου σκίζει την ψυχή...

1 σχόλιο:

Φεγγαρολουστη είπε...

Πολυ ομορφο και τρυφερο...

Καλη συνεχεια κοριτσι μου...