Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009

Ένας χρόνος εδώ...

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος...ένας ολόκληρος χρόνος κι όμως μοιάζει σαν χθές όταν σκέφτηκα να δημιουργήσω ένα blog απο καθαρή ανάγκη,για να εξωτερικεύσω όσα με πνίγουν...Μολονότι πολλά έχουν αλλάξει και ομολογουμένως η ζωή μου προχώρησε σε κάποια θέματα,δυστυχώς βλέπω οτι αυτα που με βαραίνουν είναι ακόμα τα ίδια ή σχεδόν τα ίδια με τότε...Στασιμότητα απόλυτη...και με εκφράζει ακόμα εκείνη η πρώτη ανάρτηση...χωρίς να έχω την εκ των υστέρων γνώση και χωρίς να μπορώ να μαντέψω τα άτομα που θα έμπαιναν ή θα έβγαιναν απο τη ζωή μου μίλησα τότε απο μέσα μου για όλα τα ανεκπλήρωτα...και 365 ημέρες μετά αντικρύζω τα ανεκπλήρωτα μπροστά μου...ακόμη...μερικά απο αυτά αδιαφοροποίητα...Και δεν αναρωτιέμαι πια...κάνω πράγματι κύκλους...κι αν πάω να ξεφύγω η πορεία μου είναι μετρημένη...Δεν ξέρω τι να ευχηθώ...να κλείσουμε άλλον ένα χρόνο με τα ίδια στο κεφαλάκι μας??Να μας βρούν τα επόμενα γενέθλια αλλιώς??Να καθαρίσει το ομιχλώδες τοπίο ή μήπως να παραμείνει ομιχλώδες_γιατί κατα βάθος έτσι μου αρέσει περισσότερο??
Θα πώ λοιπόν ένα πάγμα:Μακάρι να συνεχίσουν τα ταξίδια του νου...για όσο...

"Χρόνια πολλά παραγεμισμένο με παραισθήσεις όνειρό μου..."

ΥΓ.Ευχαριστώ τους συνοδοιπόρους γιατί χωρίς αυτούς δεν θα είχα ομπρέλα κάτω απ'τη βροχή...
Φιλιά και αγκαλιές αμέτρητες σε όσους πέρασαν,προσπέρασαν ή ξαναπέρασαν...γιατί ο καθένας άφησε κάτι ξεχωριστό :)

10 σχόλια:

jacki είπε...

Χρόνια του πολλά του μπλογκακιού σου..
Να τα κατοστήσει.
Εδώ να απιθώνεις ότι σε πνίγει.. και κύμα να γίνεται να φεύγει μακρυά.. κι άλλοτε να χτυπάει στα βράχια.
Φιλιά σου.

elpenor είπε...

Να΄' ξερες Ανέμη μου, πόσες παραπάνω από 365 μέρες αντικρύζω τ' ανεκπλήρωτα μπροστά μου... Κι ήταν τόσες οι στιγμές που θα ορκιζόμουν που πήραν σάρκα και οστά, ότι διένυσα χιλιόμετρα, που μόλις άνοιγα τα μάτια μου κι έβλεπα ότι πάλι στο ίδιο σημείο βρίσκομαι .... δεν ξέρω.... κύκλους...
μια ζωή...
ούτε ένα βήμα...
Σου εύχομαι να την αποτινάξεις αυτήν την αίσθηση, Ανέμη μου.
Με έκανες να σκεφτώ πως ήμουν πριν από ένα χρόνο... Πολλά γίναν μέσα σε αυτό το χρόνο.. πάρα πολλά ... κι όμως... πριν από έναν ακρι΄βώς χρόνο είχα ανεβάσει μια ανάρτηση με τον τίτλο "αδειάζω". Αν σήμερα τον άλλαζα θα τον έκανα "άδειασα"...
Σου εύχομαι του χρόνου να είσαι όπου ακριβώς ποθείς. Τέρμα οι κύκλοι, γιατί κι αυτόί ένα άλλοθι είναι.
Την καλησπέρα μου.

Ανέμη είπε...

Ευχαριστώ γλυκιά Jacki...μακάρι να συνεχίζει να μου παίρνει τα βάρη μακριά...

Φιλάκια σου :)

Ανέμη είπε...

Καλή μου elpenor,δεν ξέρω αν μπορούν να πάψουν πια οι κύκλοι...μέχρι πριν λίγο καιρό ήλπιζα σε κάτι τέτοιο αλλά τώρα πια φοβάμαι...το βλέπω μπροστά στα μάτια μου..επανάληψη..κι αν λεω πως έκανα ένα βήμα τολμηρό,ωστόσο στον ίδιο τοίχο με οδηγεί..απλά με έριξε πάνω του με μεγαλύτερη φόρα..και σε πιο σύντομο χρόνο..τώρα πια έμαθα την πορεία,την συνήθισα και την κάνω όλο και πιο γρήγορα...στροφές..στροφές και ζαλάδα..Ίσως είναι άλλοθι..δεν ξέρω..άλλοθι για να μην συμβιβαστώ με κάτι που ίσως δεν με οδηγήσει απευθείας εκεί που θέλω..Σαν να έχω δυο δρόμους μπροστά..ο ένας κοινός και βαρετός και ο άλλος γεμάτος υπέροχα τοπία που σε κάνει να ανυπομονείς να τον διαβείς..μα είναι κλειστός λόγω έργων..κι αντί να διαλέξω εγώ τον άλλο δρόμο μήπως φτάσω κάποτε λίγο παραπέρα μένω εκεί στο σταυροδρόμι και περιμένω ν'ανοίξει η οδός..μόνο που δεν μου είπαν πως μέχρι να ανοίξει-αν ανοίξει-θα΄χω χάσει ήδη πολλά..Δεν ξέρω,μακάρι να πάψει αυτός ο κύκλος..προτού αδειάσουμε ολότελα..Αν και ακόμα αναρωτιέμαι αν είναι στο χέρι μας..

Καλημέρα όμορφη :)

Έλενα είπε...

Θα σου αφιερώσω μια διαπροσωπική ευχή που μου δόθηκε για τα "γενέθλια" του δικού μου μπλογκ..."μακάρι να το διατηρείς όπως αναπαύει την καρδιά σου"!

Η ζωή είναι ό,τι πιο απρόβλεπτο υπάρχει...το νέο, το αλλοιώτικο έρχεται όσο περνάν τα χρόνια, όσο μπαίνουμε, βγαίνουμε από καινούρια μονοπάτια! Νομίζω σ' αυτές τις περιπτώσεις το καλύτερο όπλο που έχουμε είναι η υπομονή!

Καλή συνέχεια σε όλα!!!

Ανέμη είπε...

Σ'ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου Έλενα...για όλα! :)

Ανεμοφιλάκια πολλά!!

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ είπε...

Όνειρα Πολλά!!!

Με φιλιά!

Ανέμη είπε...

Πολύ σ'ευχαριστώ Λιτσάκι μου!!Επίσης όνειρα πολλά :)

Φιλιά σου κι εσένα!

efhbos είπε...

Εστω και αργοπορημενα...Χρονια πολλα...
Οπου υπαρχει θεληση υπαρχει και τροπος!
Προσπαθησε και αν το θες πολυ καποια πραγματα θα αλλαξουν!

Ανέμη είπε...

Ναι..αν υπάρχει θέληση..δίκιο έχεις!!Άλλωστε έχουμε πολλά χρόνια μπροστά μας για ν'αλλάξουμε όσα μας βαραίνουν..

Ευχαριστώ πολύ έφηβε.. Ανεμοφιλιά :)